Trzecie piwo w ramach współpracy Radugi z projektem Kazek Nowak. Zapraszam na stronę internetową w celu zapoznania się z akcją, bo konkretnie się rozkręciła i w ostatnim czasie wzięły w niej udział takie osoby jak Czesław Mozil czy Tomasz Majewski. Postać Kazka przedstawiłem też krótko w recenzji pierwszego piwa.
Historia i dokonania Kazimierza Nowaka są niezwykłe, budzące podziw, a jednak do tej pory jakoś o nim nie słyszałem. A może po prostu się nie zainteresowałem, nie wiem. W każdym razie facet samotnie pokonał całą Afrykę, z północy na południe i z powrotem. Sporą część trasy przejechał rowerem. Jako reporter oczywiście trzaskał dużo zdjęć, a jego relacje z podróży były publikowane w wielu czasopismach, również zagranicznych. Cała przygoda trwała pięć lat i zabrała chłopu tyle zdrowia, że odszedł w wieku lat czterdziestu, niecały rok po powrocie do Polski.
Udane Night Fever okazało się przedsmakiem tego, co szykowała Raduga. Kontraktowcy wypuścili na rynek niedawno pełnoprawnego RIS'a i amerykańskie Barley Wine. Trochę żałuję, że w przypadku drugiego nie zdecydowano się na klasyczną wersję angielską, bo takich na rynku bardziej brakuje, no ale mówi się trudno. Piwka mają identyczny ekstrakt (24% wag.), zawartość alkoholu (10,5% obj.) i goryczkę na poziomie 100 IBU, a zostały uwarzone w browarze Zodiak w Kłodawie. 
Wypada jeszcze wspomnieć o zmianie w etykietach. Przyciągające oko grafiki w stylu art déco nadrukowano tym razem na naprawdę dobrym papierze, a więc doczekaliśmy się w końcu. Eta jest w jednym kawałku, tj. zrezygnowano z koślawej kontry. Po lewej stronie dodano też taką wielgachną nazwę browaru i co prawda wolałbym w tym miejscu np. morskie opowieści, ale nie wygląda to źle. Poza tym znajdziemy jeszcze pełny skład i takie tam duperele. Co ciekawe, pod etykietą Big Sleep jest widoczna druga taka sama etykieta, a więc naklejacz trochę zaspał przy robocie, ale za to jest tu trochę więcej nektaru, niż w Potiomkinie :^) 
RIS od Radugi. Czy to może być złe? Ten bourbon co prawda troszkę rozbudził moje nadzieje na beczkę, a piwo w rzeczywistości było leżakowane z kostkami dębu moczonymi w tym trunku. Nie mam nic przeciwko, takie zabiegi też robią robotę. Jak na ten styl, nie jest to również piwo przesadnie ciężkie, bo bliżej mu raczej do Krainy Welesa niż Samca Alfa, aczkolwiek mieści się oczywiście w swojej szufladce i jeśli piwowar odrobił zadanie domowe, to trunek powinien robić wrażenie. Tak na marginesie dodam, że zakupiłem go w pilskim Świecie Piwa i muszę właścicielom sklepu pogratulować zaangażowania, bo w ostatnich miesiącach wolę zakupy robić tam niż gdziekolwiek w Toruniu. Lepsze ceny i więcej nowości, co jako bloger muszę docenić. Brawo. 
W końcu coś od Radugi. Jeszcze niedawno wszędzie widziałem ich piwa, nawet w Tesco, a ostatnio jeśli już się jakieś trafiało, to z tych starszych. Holy Mountain nawiązuje zapewne do wykręconego filmu Alejandro Jodorowsky'ego z 1973 roku i samo piwo zapowiada się równie nietuzinkowo dzięki dodatkom herbaty sencha i drzewa sandałowego. Browar póki co jeszcze mnie nie zawiódł, więc podchodzę do trunku bez obawień.